Παπαμιχαήλ Δημήτρης


papamixahl2
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1934 στον Πειραιά –οι δικοί του είχαν καφενείο στο Χατζηκυρίακειο- και σπούδασε στην σχολή του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ. Γρήγορα ξεχωρίζει το ταλέντο του και το 1955 κάνει το ντεμπούτο του με την ΕΚΑΒΗ του Ευριπίδη. Οι θεατρικές του επιλογές στην συνέχεια επαληθεύουν το ταλέντο του καθώς ερμηνεύει σημαντικούς ρόλους στο θέατρο τέχνης, ρόλους μέσα από τον Τσέχωφ, τον Σαίξπηρ, τον Σοφοκλή, τον Ξενόπουλο, τον Γκολντσμπιθ, τον Σίλερ.

Όμορφος με φινέτσα και στυλ μποέμ, ωραίου, φιλότιμου, καλόκαρδου εμφανίζεται το 1956 στον Αγαπητικό της βοσκοπούλας στην πρώτη έγχρωμη παραγωγή του Ελληνικού κινηματογράφου, και στην συνεχεία στο Θεία από το Σικάγο, Το τελευταίο ψέμα, Η κυρά μας η μαμή, Δυο αγάπες δυο κόσμοι, μέχρι που συναντά ξανά αυτήν την φορά εκτός σχολής την Αλίκη και παίζουν μαζί στην Αστέρω (1959). Η γνωριμία του με την αστραφτερή Αλίκη Βουγιουκλάκη οδηγεί τα βήματα του σε ένα πιο ανάλαφρο ρεπερτόριο, αυτήν τη φορά στον κινηματογράφο.

Η αρχή είχε γίνει στον Αγαπητικό της βοσκοπούλας και το ζευγάρι σμίγει ξανά στο Ξύλο Βγήκε απ` τον Παράδεισο, το 1959, ταινία που σπάει τα ταμία και καθιστά τον Δημήτρη και την Αλίκη εθνικό ζευγάρι. Μαζί γυρίζουν ταινίες προκαλώντας μαζική υστερία, ταινίες που βρίσκονται στην κορυφή των εισπράξεων και στις προτιμήσεις του κοινού. Μανταλένα (1960), Η Αλίκη στο ναυτικό (1961), Χτυποκάρδια στα θρανία (1963), Μοντέρνα σταχτοπούτα (1965), Διπλοπενιές (1966), Αχ αυτή η γυναίκα μου (1967) και δύσκολα να ξεχωρίσει κανείς ποια είναι η καλύτερη.

Στα γυρίσματα της Μοντέρνας σταχτοπούτας και ενώ βρίσκεται με την Αλίκη στην Ιταλία, καταλαβαίνει πως αυτό που νιώθει για εκείνη είναι πλέον έρωτας και ο γάμος τους δεν αργεί να έρθει (1965). Βγαίνοντας από τα σκαλιά της εκκλησίας στον Άγιο Νικόλαο στους Δελφούς, εκατό λευκά περιστέρια πέταξαν ψηλά και αμέτρητα φλας άστραψαν, δημιουργώντας μια παραμυθένια ατμόσφαιρα, μια μοναδική ατμόσφαιρα για το λαμπρό ζευγάρι, το ζευγάρι που λατρεύεται από τον κόσμο και που τους θέλει μαζί και στην ζωή.

Όσο περνάει ο καιρός ο Δημήτρης ερμηνεύει πιο λαϊκούς τύπους. Αρκεί κανείς να θυμηθεί τις ταινίες Η αρχόντισσα και ο αλήτης (1969), Η νεράιδα και το παλικάρι (1969), Το κορίτσι του λούνα παρκ (1969), Το λεβεντόπαιδο (1969). Η μοναδική του φωνή και η χορευτική του ικανότητα στο ζεϊμπέκικο που μόνο εκείνος ήξερε να χορεύει με τόση τέχνη, τον έκαναν ένα με τον απλό κόσμο που τον λάτρευε.

Το 1969 ο Παπαμιχαήλ αποκτά τον μονάκριβο του γιο Γιάννη, καρπός της αγάπης του με την Αλίκη κι η ευτυχία του φαίνεται να ολοκληρώνεται. Συνεχίζει κινηματογραφικά με ταινίες όπως Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969), Υπολοχαγός Νατάσσα (1970), Παπαφλέσσας (1971), ενώ προηγούνται και άλλες που τον κάνουν αγαπητό στο κοινό όπως Τα Κόκκινα φανάρια, Ο λουστράκος, Το τεμπελόσκυλο, Περάστε την πρώτη του μηνός, Εταιρία θαυμάτων.

Από το 1964 ως το 1974 συνεργάζεται ταυτόχρονα με την σύζυγο του Αλίκη και σε θίασο, ανεβάζοντας έργα σταθμούς όπως το Ωραία μου κυρία του Bernard Shaw, υποδυόμενος τον Ουίλ Χιγγινς. Το 1974 ο Δημήτρης χωρίζει από την Αλίκη.

Παντρεύεται την Νανά Παπαμιχαήλ και χωρίζει το 1990. Εκείνη που δεν τον προδίδει ποτέ έλεγε ο ίδιος είναι η σχέση του με το θέατρο. Ένα θέατρο στο οποίο δίνει τον καλύτερο του εαυτό και ανεβάζει παραστάσεις όπως το Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Ποντικοπαγίδα, τον Προμηθέα Δεσμώτη, τον Βυσσινόκηπο με την Λαμπέτη, την Μηδεια με την Μερκούρη, ενώ συνεργάζεται και με τους Γαληνέα, Αλεξανδράκη, Τσακίρογλου, Δανδουλάκη, Καλογεροπούλου, Κούρκουλα. Υποδύεται ρόλους όπως τον Ντομένικο στην Φιλουμενα Μαρτουρανο, τον Κρέοντα στην Αντιγόνη, τον Εντγκαρ στο Χορό του Θανάτου.

Μαθητής του Ροντήρη, είναι ο μοναδικός ηθοποιός που τολμάει το 1996 να πρωταγωνιστήσει στον Οιδίποδα επί Κολωνώ και να κερδίσει το θερμό χειροκρότημα του κοινού. Τελευταίο του έργο το Τρεις φορές ζωή (2001) με την Βίκυ Κουλιανού και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ καταφέρνει να συγκεντρώσει πάνω από 100 θεατρικούς ρόλους στην καριέρα του.

Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση μετρημένες, με την Βασίλισσα Αμαλία, Ναυτικές ιστορίες, Η λάμψη των άστρων, Η αλτάνα της Πάργας, Ανατολικός άνεμος. Το 1994 βραβεύτηκε για την ερμηνεία του στο Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ με το έπαθλο Αιμίλιου Βεάκη. Πέθανε στις 8 Αυγούστου του 2004.

πηγή: Cine.gr

Mε λίγα λόγια

Σπουδασε στη Σχολη Εθνικου Θεατρου και για πρωτη εμφανιστηκε στο θεατρο το 1957. Στη συνεχεια συνεργαστηκε με πολλους θιασους και συμμετειχε σε παραστασεις κλασσικου και συγχρονου ρεπερτοριου. Το 1957 πηρε το βραβειο Κοτοπουλη. Ο κινηματογραφος τον εκανε γνωστο στο ευρυ κοινο. Συμπρωταγωνιστησε σε πολλες ταινιες με την Αλικη Βουγιουκλακη με την οποια ηταν και παντρεμενοι για 10 χρονια και ειχαν και δικο τους θιασο. Ερμηνευσε αξιολογους ρολους την περιοδο συνεργασιας του με το Κ.Θ.Β.Ε.. Στη συνεχεια ηρθε το Ελευθερο Θεατρο. Ασχοληθηκε και με την τηλεοραση ξεκινωντας με το σιριαλ "Βασιλισσα Αμαλια".

πηγή: Multimedia CD-ROM Ελληνικός Κινηματογράφος 1997 ΕΘΝΟDATA

Φιλμογραφία (μέχρι το 1973):

1956 ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ, Ο
1957
ΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ, Η
1958
ΚΥΡΑ ΜΑΣ Η ΜΑΜΗ, Η
1958 ΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ
1958 ΜΗΔΕΝ ΠΕΝΤΕ
1958
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΨΕΜΑ, ΤΟ
1959
ΞΥΛΟ ΒΓΗΚΕ ΑΠ΄ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, ΤΟ
1959 ΑΣΤΕΡΩ
1960
ΜΑΝΤΑΛΕΝΑ
1960 ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, ΤΟ
1960
ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ
1961
ΑΛΙΚΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ, Η
1961 ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ
1961 ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ, Ο
1962 ΕΤΑΙΡΙΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ
1962 ΛΟΥΣΤΡΑΚΟΣ, Ο
1962 ΜΗΝ ΕΡΩΤΕΥΕΣΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ
1962 ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΑΣΑ
1963 ΤΕΜΠΕΛΟΣΚΥΛΟ, ΤΟ
1963
ΧΤΥΠΟΚΑΡΔΙΑ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ
1965 ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ
1965
ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ
1965 ΝΙΚΗΤΗΣ, Ο (ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ, Ο - ΕΤΣΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ)
1965 ΠΕΡΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ
1965
ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ
1966
ΔΙΠΛΟΠΕΝΙΕΣ
1966
ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ, Η
1967 ΕΞΥΠΝΑΚΙΑΣ, Ο
1967
ΑΧ! ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ
1967 ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ
1967 ΠΙΟ ΛΑΜΠΡΟ ΑΣΤΕΡΙ, ΤΟ
1967 ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
1968 ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ, Η
1968
ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΗΤΗΣ, Η
1968 ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΟΥ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ, ΤΟ
1969 ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΞΑΝΘΑ ΜΑΛΛΙΑ, Η
1969 ΝΕΡΑΪΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΗΚΑΡΙ, Η
1969 ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ, Ο
1969 ΛΕΒΕΝΤΟΠΑΙΔΟ, ΤΟ
1970 ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ ΝΑΤΑΣΑ
1971 ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ
1972
ΑΛΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΩΡ, Η
1972 ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
1972 ΩΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Θα τον θυμόμαστε πάντα σαν τον καθηγητή Φλωρά, σαν παλικάρι από Κρήτη, σαν δόκιμο στο ναυτικό, σαν βαρκάρη στην Αντίπαρο, σαν Πειραιώτη τραγουδιστή, σαν μουσικό… Ο ωραίος Δημήτρης, ο Δημήτρης με την μπάσα μελωδική φωνή και το αστείρευτο ταλέντο θα μείνει για πάντα μαζί μας ακόμα και αν αποφάσισε να κλείσει την αυλαία τόσο νωρίς… Λευκοθέα Κανελλίδου


Αρχεία Video:

Η Αλίκη Στο Ναυτικό
Μοντέρνα Σταχτοπούτα
Το Ξύλο Βγήκε Από τον Παράδεισο